Dünya Kupası'nda Kendi Kalesine Atılan Goller Artıyor

2026 Dünya Kupası’nda ABD’nin şu ana kadar elde ettiği iki galibiyet, benzer bir seyir izledi: maça hızlı bir başlangıç, kanatlardan yapılan birçok atak ve gollerine kendi kalelerine atılan gollerle başlamaları. Paraguay’dan Damian Bobadilla, ABD’nin 4-1’lik galibiyetinin başında topu kendi kalesine gönderirken, Avustralya’nın 2-0’lık mağlubiyetinde Cameron Burgess aynı hatayı yaptı. Bu, ABD’nin tarihteki ilk takım olarak ardışık maçlarda kendi kalesine gol atan takımlardan yararlandığını gösteriyor. Şanslı mı? Biraz. Ancak görünüyor ki, bu Dünya Kupası’nda kendi kalesine atılan goller oldukça yaygın bir durum. Şu ana kadar turnuvada toplam yedi kendi kalesine gol atıldı; bu, 2022 turnuvasında atılan gollerin beş katı. Bu, belirli bir ölçüde, az sayıda örnekle karşılaştırıldığında bir anomali. 2022’de yalnızca 32 takım vardı. Ancak yıllar içinde kendi kaleye atılan goller, futbolun bir parçası haline geldi. Örneğin Premier Lig verilerine bakıldığında, bu ligdeki ilk 17 sezonda, İngiltere’nin en üst düzeyinde her turda birden az kendi kaleye gol atıldı. 2009-10 sezonunda, 38 maçta 53 kendi kaleye gol atılmasıyla dikkate değer bir artış yaşandı ve bu, hala zirve olarak kalıyor. Ancak Opta verilerine göre, bu sezon dışında, 38 veya daha fazla kendi kaleye gol atılan başka yedi sezon daha oldu. Daha iyi televizyon görüntüleri, birçok açıyla tekrarların mevcut olması, bazı gollerin şanssız bir savunmacıya değil, saldırgana verilmesine neden olmuş olabilir; ancak Opta, tanımının Premier Lig döneminde tutarlı kaldığını belirtiyor. Ek bir gariplik, savunmacıların artık topu ayaklarıyla kontrol edemeyen beceriksiz oyuncular olmaması — giderek daha teknik ve yetenekli pasörler haline geliyorlar. Ancak buna rağmen, kendi kalelerine gol atmaktan kaçınamıyorlar. Değişen, özellikle kanatlardan yapılan saldırıların doğası. Eskiden, ceza sahasına yakın yerlerden ortalar yapmak yaygınken, artık hızlı ataklarla kaleye iniliyor. Bu tür ortalar genellikle savunmacının kendi kalesine gol atmasına yol açmıyor. Bugünlerde, kenarda yapılan ataklar, genellikle kaleye yaklaşarak altı pas alanına yapılan ortalar şeklinde. Bu nedenle, savunmacılar sıkça kalelerine doğru koşarken, top onlara çarpıp içeri girebiliyor. Bu Dünya Kupası’nda bu duruma en iyi örnek, Belçika’nın Mısır’a karşı eşitliği sağlamasıydı. İlk başta Romelu Lukaku’nun golü gibi görünse de, son dokunuşu aslında Mohamed Hany yaptı. ABD’nin lehine olan iki kendi kaleye gol ise biraz daha beceriksizdi. Bobadilla’nın topu Paraguay’ın yarısından ağır ağır geçerken, Burgess’in ayaklarını daha çabuk ayarlaması gerektiği ve topun ayaklarına doğru geleceğini tahmin etmesi gerekiyordu. Ancak temel nokta değişmiyor: ABD kanatlarda atak yaparak topu ceza sahasına sokuyor — sadece basit bir dokunuşla gol elde ediliyor. Kendi kalelerine gol atmayı aktif olarak hedeflemiyor olsalar da, savunmacıları kalelerine doğru koşarken topu temizlemeye zorlamış oluyorlar. Kendi kalelerine atılan goller artık sık sık gerçekleşiyor. Yedi kendi kalesine gol sayısı, diğer gol türlerini de içeriyor. Irak’tan Aymen Hussein, maçın başında doğru kaleye gol attıktan sonra, havadan gelen bir topun ona çarpmasıyla Norveç’in 4-1’lik zaferinin son golüne neden oldu. Öte yandan, Katar orta saha oyuncusu Mohamed Manai’nin Kanada’ya karşı kendi kalesine attığı gol ise son derece gereksiz görünüyordu. Ancak altı pas alanına sürüklenen düşük toplardan veya kesme paslardan gelen kendi kaleye goller de tamamen tesadüfi değil. Bir anlamda, bunlar planın bir parçası. Beklenen gollerin çağında, belki de bir sonraki adım, beklenen kendi kaleye atılan golleri hesaplamak olacaktır — bu tür bir istatistik, bu tür topların ciddi bir değer taşıyabileceğini gösterebilir.

---

Related Articles

1. Fans Celebrate England's 4-2 World Cup Win Over Croatia
2. Harry Kane Equals Lineker's World Cup Record, Deemed England's Greatest Striker